
Do niezamierzonego podania bupiwakainy do naczynia krwionośnego może dojść m.in. podczas wykonywania wyżej wymienionych znieczuleń lub też jeśli przez pomyłkę podłączymy pompę infuzyjną z bupiwakainą do cewnika w żyle.
W przypadku niezamierzonego, omyłkowego podania bupiwakainy do naczynia żylnego np. przez wenflon, czy też cewnik centralny, bezzwłocznie należy odłczyć infuzję bupiwakainy i wezwać lekarza anestezjologa.
Objawy związane z dożylnym podaniem bupiwakainy pojawiają się po 1-2 godzinach od infuzji leku. Należą do nich:
- drętwienie języka,
- ograniczenie kontaktu słowno-logicznego,
- zawroty głowy,
- drżenia mięśni,
- zaburzenia widzenia,
- senność,
- drgawki,
- omdlenie,
- utrata przytomności,
- zatrzymanie oddechu,
- spadek pojemności minutowej serca,
- spadek ciśnienia tętniczego krwi,
- obniżenie akcji serca, bradykardia,
- zaburzenia przewodzenia sercowego,
- zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, migotanie komór),
- NZK oporne na resuscytację i defibrylację.
Nasilenie objawów zmniejsza się wraz z obniżeniem stężenia bupiwakainy we krwi. Postępowanie terapeutyczne w razie omyłkowego podłczenia bupiwakainy do żyły obejmuje:
1. Odłczenie wlewu z bupiwakainą i wezwanie anestezjologa.
2. Zapewnienie drożności dróg oddechowych i oddechu.
3. Monitorowanie parametrów życiowych.
4. Założenie drugiego wkłucia obwodowego.
5. Przetoczenie dużej objętości płynów.
6. W razie konieczności podanie efedryny lub RKO.
7. Przetoczyć intralipidy; propofol nie jest zalecany.
8. Opanować napad drgawkowy i/lub pobudzenie (barbiturany).
Bardzo ciekawy artykuł i fajnie, że pojawił się nowy :)
OdpowiedzUsuńPrzepraszamy za stopkę w publikacjach, ale z czasem krucho :)
OdpowiedzUsuń